Βρίσκεστε στην κατηγορία "Ποιηση" →

  • 26 2014 February

    Χλόη Κουτσουμπέλη, “Δύο ποιήματα”

    Παιδικό Να είσαι το παιδί που θα γινόσουν. Στις μύτες των ποδιών με ένα λευκό φόρεμα ποδιά σ’ ένα τραπέζι ενηλίκων. Με άδειες θέσεις για τους συγγενείς που αποχωρούν με μαχαιροπήρουνα ερπετά πάνω στα πιάτα....

  • 05 2013 January

    Πιότερο ψηλά

    Θα πετάξω ψηλά, θα δεις τόσο ψηλά να δω το όλο Πόσο ψηλά είναι ψηλά μέχρι εκεί που περιγράφεται η γη Θα πετάξω ψηλά , πιότερο μέχρι να περιγράφεται το σύμπαν Πόσο ψηλά περιγράφεται ένα σύμπαν...

  • 05 2013 January

    Αρνούμαι

    Αρνούμαι………………… Το μικρό παιδί που ζει μέσα μου. Σαν κυνηγημένο έλάφι….. Τρέχει ασταμάτητα..Αλαφιασμένο…. Στο μενεξεδί δάσος των πυκνών αναμνήσεων και των πανύψηλων δέντρων…Των ανείπωτων νεανικών ερώτων………………….. Μη μπορώντας να βρει το ξέφωτο του άσβεστου πάθους…Για...

  • 05 2013 January

    Ζεϊμπέκικο

    Την ώρα που ενδύεσαι το ιερό σου σχήμα κι αριστερόστροφα κυκλώνεις το βωμό ζυγίζοντας τα χέρια πότε σε αιώρηση αετός και πότε Εσταυρωμένος σ’ αναγνωρίζω, άντρα. Δρεπανωτά το σώμα σου την ήττα όταν θερίζει σε...

  • 05 2013 January

    Θερμοκρασία Δωματίου

    Κανένα ποίημα δεν έχει απαντήσεις καθώς αναμετριέται με τον εαυτό του λέξη προς λέξη συλλαβή προς συλλαβή Πείτε λοιπόν στους ποιητές που παραβιάζουν τις ζωές μας ότι κάτι διαφεύγει πάντα σε όσα σκέφτονται. Γιατί οι...

Παιδικό Να είσαι το παιδί που θα γινόσουν. Στις μύτες των ποδιών με ένα λευκό φόρεμα ποδιά σ’ ένα τραπέζι ενηλίκων. Με άδειες θέσεις για τους συγγενείς που αποχωρούν με μαχαιροπήρουνα ερπετά πάνω στα πιάτα. Με καλοδιπλωμένες πετσέτες που κρύβουν ψίχουλα τα μυστικά. Γιατί ανάλογα με τον φακό αλλάζει το παρελθόν στις παλιές φωτογραφίες. Εκ...

Περισσότερα.. →

Πιότερο ψηλά

January 5, 2013 | 0 Comments

Θα πετάξω ψηλά, θα δεις τόσο ψηλά να δω το όλο Πόσο ψηλά είναι ψηλά μέχρι εκεί που περιγράφεται η γη Θα πετάξω ψηλά , πιότερο μέχρι να περιγράφεται το σύμπαν Πόσο ψηλά περιγράφεται ένα σύμπαν μέχρι εκεί που ο ήλιος καίει σιμώνοντας Θα πετάξω ψηλά, ακόμα πιο ψηλά μέχρι εκεί που η πεζή ασχήμια καταργείται...

Περισσότερα.. →

Αρνούμαι

January 5, 2013 | 0 Comments

Αρνούμαι………………… Το μικρό παιδί που ζει μέσα μου. Σαν κυνηγημένο έλάφι….. Τρέχει ασταμάτητα..Αλαφιασμένο…. Στο μενεξεδί δάσος των πυκνών αναμνήσεων και των πανύψηλων δέντρων…Των ανείπωτων νεανικών ερώτων………………….. Μη μπορώντας να βρει το ξέφωτο του άσβεστου πάθους…Για να ξανασάνει….. Να προστάξει τον ήλιο να σπείρει τη ρίζα του γεφυριού.. Εκεί….Στη σκιά του ουράνιου τόξου….Να προλάβει να ξεκλέψει...

Περισσότερα.. →

Ζεϊμπέκικο

January 5, 2013 | 0 Comments

Την ώρα που ενδύεσαι το ιερό σου σχήμα κι αριστερόστροφα κυκλώνεις το βωμό ζυγίζοντας τα χέρια πότε σε αιώρηση αετός και πότε Εσταυρωμένος σ’ αναγνωρίζω, άντρα. Δρεπανωτά το σώμα σου την ήττα όταν θερίζει σε πίνω απ’ τον ιδρώτα κι απ’ του γονάτου, σ’ αγαπώ το σπάσιμο μετρώντας εννιά φορές το μπόι σου κι εννιά...

Περισσότερα.. →

Θερμοκρασία Δωματίου

January 5, 2013 | 0 Comments

Κανένα ποίημα δεν έχει απαντήσεις καθώς αναμετριέται με τον εαυτό του λέξη προς λέξη συλλαβή προς συλλαβή Πείτε λοιπόν στους ποιητές που παραβιάζουν τις ζωές μας ότι κάτι διαφεύγει πάντα σε όσα σκέφτονται. Γιατί οι λέξεις, όπως οι άνθρωποι βγαίνουν από τη ζεστή μήτρα στον κόσμο αιώνια εκτεθειμένοι στο κρύο Αναζητώντας μια γωνιά Σε θερμοκρασία...

Περισσότερα.. →

Μονοί Λόγοι

January 4, 2013 | 0 Comments

Όμως σ’ άλλους θεούς δεν πίστεψα μόνο σ’ ό,τι μ’ έκανε να γελώ ή να κλαίω σ’ ό,τι επίμονα ζητούσα να γνωρίσω σ’ ό,τι θέλησα να επαναλάβω. Η μάνα γη κρατάει αποστάσεις. Τα μυστικά οφείλονται στην άγνοια. Τα λόγια ξεστράτησαν κι οι κανόνες μας αργοναύτες της σκέψης περιφέρονται μες την υδρία ατέλειωτων προβλέψεων. Ήρθε ο...

Περισσότερα.. →

Έρεβος

January 4, 2013 | 0 Comments

Σκύβοντας πάνω ἀπ᾿ τῆς ψυχῆς μου τὴ συσκότιση στίχους ἰσχνοὺς θὰ ἐπιδείξω ἀποκλεισμένους ἀπὸ ἀπρόσμενη κακοκαιρία ποῦ πλήγωσε θανάσιμα κάποιο δειλό μου λυκαυγές. Πολλὰ θὰ λὲν οἱ στίχοι αὐτοί, θὰ δεῖτε, θὰ διαβάσετε. Ὁ τελευταῖος μόνο στίχος τίποτε δὲν θὰ λέει. Κοιτώντας θλιβερὰ τοὺς προηγούμενους θὰ κλαίει. ~Κική Δημουλά / Έρεβος...

Περισσότερα.. →

Ο άλλος ξένος

January 4, 2013 | 0 Comments

Τι το ‘θελα να ανοίξω πάλι το κλειστό παράθυρο. Γερμένος και ολόιδιος από παντού ο δρόμος. Κάτι παιδικές φωνές ανάδευσαν απόγεμα το παρελθόν. Δε μ’ αναγνώρισα. Κείνος ο άλλος ξένος ξέκοψε απ΄το παιχνίδι κι έτρεχε μάταια να φτάσει ως εδώ. ~Σωκράτης Ξένος / Ο άλλος ξένος...

Περισσότερα.. →

Ξεχάστε με στη θάλασσα

January 4, 2013 | 0 Comments

Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας. Είμαι επισκέπτης. Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά κι έπειτα δεν μου ανήκει. Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει “δικό μου είναι”. Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία. Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε....

Περισσότερα.. →

Τα βράδια

January 4, 2013 | 0 Comments

Τα βράδια επισκέπτομαι τους τάφους λησμονημένων ποιητών και γεμίζω με μελάνι τα ανθοδοχεία τους. Ανανεώνω με κραγιόν τα χαμόγελα των νεκρών παλιάτσων και κάνω συντροφιά στα εικονοστάσια των δρόμων. Αφουγκράζομαι τις λαμαρίνες στα παλιά ναυπηγεία, διορθώνω τα ορθογραφικά λάθη στα χαρτόνια των ζητιάνων, κουρδίζω τις καμπάνες στις ερειπωμένες εκκλησίες, τακτοποιώ τις καρέκλες στα σπίτια των...

Περισσότερα.. →